استفاده از سرريزهاي کنگره اي به دليل کاهش قابل توجه هزينه ها و مشکلات اجرايي در مقايسه با ساير انواع سرريزها، مورد توجه طراحان اين گونه سازه ها مي باشد. اين امر به علت افزايش طول موثر سرريز در عرض محدودي از ناحيه خاکبرداري شده کانال خروجي سرريز صورت مي گيرد. از مزاياي سرريزهاي کنگره اي مي توان به بالا بودن ظرفيت سرريز، هوادهي آسان جريان و پائين بودن نوسانات سطح آب در آستانه عبوري جريان از روي سرريز اشاره کرد.

سابقه ساخت و استفاده از سرریزهای کنگره ای به قبل از سال 1920 بر می گردد. مهمترین تحقیقات انجام شده در این زمینه توسط تیلور (1968)، هی و تیلور (1970)، دارواس (1971)، ماگالاس و لورنا (1989)، لوکس (1989)، ماهونری و همکاران (1993)، توليس و همکاران (1995)، مسعود قدسيان و حسين شنوايي (1380) و حبيب‌اله بيات و حسين مبلغ محمودي (1381) صورت گرفته است. در این فصل مطالعاتی که توسط محققین مذکور بر روی سرریزهای کنگره ای انجام پذیرفته به تفصیل مورد نقد و بررسی واقع شده است. در ادامه پارامترهای طراحی سرریزهای کنگره ای و حدود مجاز آنها ارائه می گردد و در انتها با توجه به موارد مشروحه ضرورت انجام پژوهش حاضر بر روی سرریز های کنگره ای با تاج دایره ای و بیضوی در پلان ذکر گردیده است.